De gouden skink in West-Turkije

In de herpetologische literatuur vind je zelden verwijzingen naar veldwaarnemingen van deze skink. Ook terrariumervaringen zijn nauwelijks voorhanden. Als het Zuideuropese skinken betreft, gaat de aandacht meestal uit naar naaste verwanten: de rolskinken van het geslacht Chalcides (zie bv. Bogaerts, 1995).

Mabuya aurata septemtaeniata, West-TurkijeDe gouden skink is vrij makkelijk te onderscheiden van de gevlekte rolskink. Om niet in detailbeschrijvingen te vervallen verwijs ik naar de foto's, die de verschillen voor een belangrijk deel goed weergeven. In Zuid-Turkije heb ik overigens beide soorten op dezelfde plaatsen aangetroffen. Wel bemerkte ik dat de dieren, die potentiële voedselconcurrenten zijn, een andere nis bezetten. Chalcides ocellatus heeft een duidelijke voorkeur voor gebieden met een zandige ondergrond, terwijl Mabuya aurata rotsige, goed begroeide terreinen bevolkt.
Volgens Engelmann et. al. (1986) wordt deze Mabuya verdeeld in twee ondersoorten. De nominaatvorm, Mabuya aurata aurata, wordt gevonden van Irak tot Noordoost-Afrika. De Turkse dieren behoren tot de ondersoort Mabuya aurata septemtaeniata, waarvan het verspreidingsgebied Klein-Azië omvat.

Rond en snel

Historische opgravingen in Efese, de biotoop van Mabuya aurata septemtaeniataIn West-Turkije zag ik deze skink op een rotshelling aan de kust en tussen de opgravingen van het antieke Efese; midden tussen de voorbij schuifelende luidruchtige toeristen! De hagedis schuwt menselijk drukte hier kennelijk niet. Desondanks leeft de skink verborgen, is uiterst alert en moeilijk benaderbaar. De vluchtafstand bedraagt zo'n 6 meter.
In Efese is het mij slechts één keer gelukt een gouden skink met de hand (!) te vangen. Het bood mij een unieke kans deze hagedis van dichtbij te bekijken en foto's te maken.
Niet gezegd kan worden, dat de hagedis een bonte kleurenpracht vertoont. De tinten variëren van leigrijs en bruin met tal van bruin/zwarte vlekjes en strepen. Op het eerste gezicht maakt Mabuya aurata een forse indruk. De kop is redelijk groot en de nek loopt vrijwel onzichtbaar in de romp over. Het lichaam is cylinderrond, wat een typisch kenmerk is voor skinken. De ledematen zijn duidelijk aanwezig, maar niet uitzonderlijk goed ontwikkeld. Dit belemmert de hagedis niet in zijn bewegingen. Integendeel, hij is zeer wendbaar en bliksemsnel! Uiteindelijk is de hagedis op dezelfde plek, in het bijzijn van tientallen verbaasde en haastig fotograferende toeschouwers, teruggezet.

Mabuya aurata septemtaeniata

Terrarium

Over het gedrag van deze insectenetende skink in het terrarium is slechts zeer weinig informatie beschikbaar. Mijn inschatting is dat deze soort ten minste op dezelfde wijze verzorgd kan worden als Chalcides ocellatus. Helaas wordt de soort maar weinig gehouden, zodat het moeilijk is om nakweekdieren te verkrijgen.

Auteur: 
Jaco Bruekers
Fotografie: 
Jaco Bruekers
Literatuur: 
Bogaerts, S, 1995. Het houden en kweken van de Spaanse Skink (Chalcides bedriagai). Lacerta, jrg. 53, blz. 148 - 155
Engelmann, W.-E., J. Fritzsche, R. Günter, F.J. Obst, 1986. Lurche und Kriechtiere Europas. Neumann Verlag, Leipzig Radebeul, blz. 329 - 331